Zmiany w Ustawie o czasie pracy kierowców

16 lipca 2013 r. weszła w życie część uregulowań zawartych w Ustawie o zmianie Ustawy o transporcie drogowym oraz Ustawy o czasie pracy kierowców (DzU 2013, poz. 567).                                                                              

Pierwotnie Ustawa o czasie pracy kierowców dotyczyła kierowców zatrudnionych w danym przedsiębiorstwie na umowę o pracę, zaś w kwestiach nieuregulowanych w tejże ustawie zastosowanie miały przepisy kodeksu pracy. Nowe przepisy wprowadzają zamęt odnośnie chociażby sposobu rozliczania czasu pracy jak też różnic w sposobie wynagradzania kierowców zatrudnionych na podstawie umowy o pracę oraz kierowców wykonujących czynności na podstawie umów cywilnoprawnych. Można odnieść wrażenie, iż ustawodawca stwierdził, że przedsiębiorcy – właściciele, którzy wykonują przewóz drogowy i osobiście planują swój rozkład czasu pracy, podobnie jak osoby niezatrudnione, lecz wykonujące przewozy na jego rzecz, należy traktować jak pracowników, którymi przecież faktycznie nie są. O ile bowiem zrozumiałe jest objęcie tychże „niepracowników” regulacją Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 odnośnie przestrzegania czasu jazdy, przerw oraz odpoczynków dziennych i tygodniowych w celu zapewnienia im określonych norm socjalnych, a przez to polepszenia bezpieczeństwa na drogach, o tyle wtłaczanie tych osób w wyodrębniony zakres prawa pracy jest nieracjonalne i powoduje zamieszanie. 

Wróć
Ta strona używa ciasteczek (cookies), dzięki którym nasz serwis może działać lepiej. Więcej...